Tijdens onze vakantie in Italië heb ik volgens mij wel 10 boeken uitgelezen. Ik ben zo blij met m’n Kobo Glow e-reader, ik moet er niet meer aan denken om een tas vol boeken mee te moeten nemen! Omdat ik sinds de vakantie toch nog wel een boek per week lees, lijkt het me leuk om zo af en toe een recensie te plaatsen van een boek, dat indruk op me heeft gemaakt. Dit was zeker het geval met ‘De vrouw in de spiegel’ van Kim Moelands, ik vertel je in dit artikel waarom.

Vorig jaar heb ik de eerste twee autobiografische boeken van Kim Moelands, ‘Grenzeloos’ en ‘Ademloos’ met een dikke keel en natte ogen in 1 ruk uitgelezen. Kim beschrijft in ‘Grenzeloos’ het gevecht en het verlies van haar vriend, die leed aan Cystic Fibrosis (taaislijmziekte), waar Kim zelf ook aan lijdt.
In ‘Ademloos’ vertelt ze over haar nieuwe liefde, haar steeds slechter wordende gezondheid door deze ziekte en haar uiteindelijke dubbele longtransplantatie. Beide boeken zijn zo aangrijpend, ontroerend en regelmatig ook humoristisch geschreven, hier blijf je gewoon in lezen.

Hoewel ‘De vrouw in de spiegel’ geen autobiografische roman is, waren mijn verwachtingen na het lezen van enkele recensies wederom hooggespannen. En nu ik ‘m uit heb, kan ik zeggen dat dit boek mijn verwachtingen misschien wel heeft overtroffen. Het boek is realistisch en leest heerlijk weg door redelijk korte hoofdstukken. Hoewel het wel wat hoofdstukken duurde voordat het boek me écht te pakken, werd het daarna een echte pageturner. 
Omdat er diverse verhaallijnen vanuit het perspectief van verschillende personen door elkaar lopen, vond ik het boek in het begin ietwat verwarrend omdat de verbanden nog niet helemaal duidelijk zijn. Mede door de vlotte schrijfstijl word je snel in het verhaal gezogen. Het gaat om een zuivelbedrijf dat wordt afgeperst, er valt zelfs een dodelijk slachtoffer.
Brigadier Tess Westerhout stort zich op de zaak en komt op het spoor van Charlie ‘de Rat’ Zwols, die een straf uitzit voor een eerdere afpersingszaak. Charlie lijkt haar en haar partner Vincent verder te kunnen helpen, maar hij werkt alleen mee onder de voorwaarde voor-wat-hoort-wat. Als Tess antwoorden wil hebben, zal ze mee moeten spelen in zijn levensgevaarlijke spel.
Omdat het verhaal vertelt wordt vanuit het gezichtspunt van Tess, de afperser, de slachtoffers en de vriend van Tess haar moeder blijft het boeiend tot het eind. Naast de boeiende gang van zaken bij het politie-onderzoek wordt er ook dieper ingegaan op de privéproblemen van een aantal betrokkenen.
De afpersingszaak wordt uiteindelijk opgelost, maar er blijven ‘gelukkig’ nog genoeg losse eindjes over voor een vervolg.
Uit het dankwoord van de schrijfster blijkt dat dit vervolg er gaat komen, ik kan niet wachten!
Liefs,
Lin ✿

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *