Categorie: Weight Watchers

Vandaag draaide mijn dag om….. eten!

Eetdagboeken vind ik altijd erg leuk om bij collega-bloggers te lezen, ik heb eens bijgehouden wat ik gedurende een doordeweekse werkdinsdag in m’n mond stop. In december heb ik echt nergens rekening mee gehouden en eigenlijk veel te veel gegeten (en gedronken), in het nieuwe jaar probeer ik me op eetgebied weer van m’n goeie kant te laten zien.

Al jarenlang begin ik de dag met een groot glas versgeperst sap van twee sinaasappels en een grapefruit. Daarbij een schaaltje magere Franse kwark, hier ben ik een jaar of twee geleden mee begonnen toen ik mezelf iets te zwaar vond en via Weight Watchers een paar kilo probeerde kwijt te raken. Sinds die tijd eet ik geen brood meer ’s ochtends, die kwark bevalt me veel beter!

Aan de kwark voeg ik twee grote eetlepels amandel- en abrikozenmix van Albert Heijn toe, een theelepel chiazaad en een theelepel gebroken lijnzaad en om het wat zoeter te maken een scheutje honing. Hiermee ga ik aan tafel zitten om even rustig alle social media en de krantenkoppen door te nemen.

Op m’n werk drinken we elke dag om 10 uur en om 3 uur gezamenlijk koffie en/of thee. Erg gezellig, zo spreek je je collega’s ook eens op een andere manier! ’s Ochtends om 10.00 uur drink ik altijd een kopje koffie met koffiemelk en een klontje suiker. Daarbij een brosse eierkoek van Bolletje, dan kom ik de ochtend tot aan de lunch prima door.

Tijdens de lunch eet ik op m’n werk eigenlijk altijd hetzelfde: 2 speltcrackers, eentje met filet americain en eentje met een plak jong belegen kaas. Daarbij een grote kop thee en wat fruit, meestal druiven. Ik heb een grote roze fles van Xenos op m’n bureau staan van 700 ml, waar ik er elke dag in ieder geval drie van drink, ik kom dus met gemak aan m’n dagelijkse hoeveelheid vocht!

Om 15.00 uur is het weer tijd voor pauze. ’s Middags drink ik een kop thee met een banaan of een ander stuk fruit, of met een gezonde reep, bestaand uit diverse noten, zaden en honing, die ik speciaal bij de bakker in het dorp naast het onze haal, deze zijn echt zo ontzettend lekker!!

Meestal ben ik tussen half 6 en zes uur thuis; aangezien manlief als maatvoerder altijd vrij vroeg moet beginnen, hij gaat meestal tussen half 7 en 7 uur de deur uit, is hij ruim voor mij thuis. Dit houdt in dat ik op de dagen dat ik werk vaak zo aan kan schuiven als ik thuiskom, dat is wel zo lekker!

Vandaag ben ik uit m’n werk eerst nog even langs de supermarkt gereden, want de snoeppot op m’n bureau staat nu al zo lang leeg! Heb even een paar zakken snoep gehaald en wees maar niet bang, ik zal ‘m niet in m’n eentje leeg eten, m’n collega’s helpen altijd heel graag mee!

Omdat onze dochter op dinsdagavond al om 18.00 uur moet trainen, eten we vaak iets waarvan we de voorgaande dagen meer dan genoeg van gemaakt hebben, zoals nasi of macaroni. Dochterlief eet dan rond half 5 al en manlief en ik eten samen als ik thuis kom uit m’n werk. Vandaag schafte de pot boeuf bourguignon van onze keurslager. Ik had zo’n trek en het was zo lekker, dat het al op was voordat ik een foto kon maken….!

Wij zijn echte toetjesmensen, gek op bijv. chocolademousse of een lekkere wintervla. Ik sluit de avondmaaltijd meestal af met een paar lepels skyr naturel met honing, ik heb skyr een paar maanden geleden ontdekt. Omdat ik het te dik vind voor m’n cruesli of notenmix eet ik dit meestal als toetje omdat ik het gewoon te lekker vind om niet te eten!

Skyr is een IJslands product, het is heerlijk romig van smaak en het bevat ook nog eens 0% vet. Wel bevat het 2,5 keer meer eiwit per 100 gr dan gewone yoghurt en bijna 1,5 keer meer dan kwark. Daarbij is het ook nog eens 100% natuurlijk, ik krijg altijd een erg gezond gevoel als ik dit eet!

’s Avonds drinkt manlief rond een uur of half 9 een kopje koffie, terwijl dochterlief en ik het bij thee houden. Omdat ik, zoals zovelen met mij, best wel een chocolat addict ben, neem ik bijna elke avond een snack size Snickers bij m’n thee… daar kan ik zo van genieten, dat is elke dag echt weer een genietmomentje.

Dit was dan m’n eetoverzicht van een gewone doordeweekse dinsdag, hoe ziet die van jou er uit?

Liefs,
Lin ✿

Afvallen…. my story so far!

Ruim een maand geleden schreef ik een blog over afvallen. Met een lengte van 1.83m en een gewicht van toen 72 kg mag ik natuurlijk helemaal niet klagen, maar omdat m’n broeken echt niet lekker meer zaten en ik me het lekkerst voel bij een gewicht van net onder de 70 kg, werd het tijd om me weer op te geven bij Weight Watchers.

Mijn streven was nu 3 kg afvallen en toen ik afgelopen maandag op de weegschaal stond, woog ik 68.7 kg. Missie geslaagd dus en eigenlijk zonder veel pijn en moeite! Ik heb me aangemeld voor de online versie van Weight Watchers en het tellen van punten werkt bij mij ontzettend goed. Ik word er zelfs helemaal fanatiek van!

Op basis van je lengte en gewicht krijg je een aantal punten toebedeeld, die je gedurende dag tot je mag nemen. In mijn geval was dit 32 punten en even ter illustratie, een patatje mét is 22 punten…. Het is even inkomen, maar omdat je onbeperkt groente en fruit mag eten, dit kost je geen punten, is het na een beetje puzzelen prima te doen.

’s Ochtends begin ik met magere Franse kwark (i.p.v. yoghurt) met cruesli, wat chiazaad en honing. Om een uur of 10 een bakkie koffie met wat fruit (als ik op m’n werk ben) of een Chocotoff (als ik thuis ben, is tenslotte maar 1 punt) en tussen de middag twee waldkorn crackers met filet americain en een plakje kaas.

Dan halverwege de middag een kop thee met wat fruit of een paar worteltjes en ’s avonds eet ik eigenlijk vrij normaal. Ik weeg niets af, kook niet met magere producten en zoek in de lijst met voedingsmiddelen van Weight Watchers een gerecht, dat een beetje lijkt. Ik schep geen tweede keer op en neem niet te veel jus, maar dat deed ik toch al nooit. ’s Avonds neem ik dan nog een kopje thee met een Chocotoff en over het algemeen blijf ik dan prima binnen de 32 punten.

Ook heb je nog een weekextra van 49 punten, dat je kunt gebruiken als je bijvoorbeeld een keertje uit eten gaat of echt vreselijk veel trek hebt in een patatje of een pizza. Ook kun je extra punten ‘verdienen’ door te sporten, zo leveren mijn ong. 15 km hardlopen in de week toch al gauw 14 punten extra op. Zo kan ik in het weekend toch een paar wijntjes drinken!

De eerste paar dagen is het best wel wennen, maar ik was al snel gewend aan de vaste eetmomenten en -hoeveelheden op een dag. De eerste dagen kwam ik met buikpijn van de honger thuis, maar vorige week heb ik uit m’n werk nog lachend 7 km hardgelopen voordat we gingen eten.

Het bewust bezig zijn met datgene wat je in je mond stopt, is voor mij de ideale manier om gewicht te verliezen. Ik heb de afgelopen weken dan ook trouw alles wat ik at, ingevuld in de app. Afgelopen maandag woog ik dus iets minder dan m’n streefgewicht, dus ben ik ruim 3 kg afgevallen in ruim 4 weken tijd. Prima score, al zeg ik het zelf!

Ik heb met mezelf afgesproken dat ik deze week even niets bijhoud, wel hou ik rekening met wat ik eet, maar ik laat de puntentelling in de app even voor wat-ie is. Wel snoep ik de afgelopen dagen wat meer, dus als ik volgende week nou een kilo ben aangekomen, weet ik in ieder geval waar het van komt!!

Al met al is de online Weight Watchers voor mij een prima manier om een paar kilo kwijt te raken. Heb jij deze manier van afvallen al eens geprobeerd? Ben erg benieuwd naar je ervaringen!

Liefs,
Lin ✿

Het vrouwelijk leed dat afvallen heet…

Nooit gedacht dat ik hier nog eens een post over zou schrijven, maar zo zie je maar weer…. ook al ben je 1.83 m lang en weeg je 72 kg, ook mijn broeken zitten wel eens te strak! Mij hoor je verder absoluut niet klagen, ik ben erg blij met m’n lengte en m’n gewicht, maar op het moment zit alleen m’n joggingbroek nog lekker…

‘Vroeger’ was ik een behoorlijk stevige baby, maar toen ik begon te lopen en steeds langer werd, was ik dat gezellige babyvet snel kwijt. Tijdens m’n puberteit vond ik mezelf veel te dun, ik woog op m’n 18e ongeveer 59 kg bij een lengte van inmiddels ruim 1.80 m. M’n vader maakte er graag grapjes over, zoals ‘jij kunt nog een salto maken in een tl-buis’ en ‘goed kauwen, anders kunnen we precies zien wat je gegeten hebt’.

Over m’n gewicht heb ik absoluut geen trauma gehad, ik weet alleen wel dat ik er flink van baalde dat ik zo mager was. En niet alleen mager, ook paste ik op m’n 18e net in een bh cup AA… Ik had uit betrouwbare bron vernomen dat je aan zou komen van Brinta, dus hoewel ik er echt van gruwelde, at ik elke ochtend een flink bord Brinta. Kan de lucht nu nog niet ruiken zonder misselijk te worden!

In de loop der jaren kwamen er wel wat kilootjes bij, tegen de tijd dat ik op m’n 27e ging trouwen, woog ik rond de 68 kg. Dit was een prima gewicht, ik was over het geheel genomen iets voller en dat vond ik mezelf toch veel beter staan. Hoewel, de cupmaat kwam niet verder dan een A en soms een kleine B, maar daar hebben ze tegenwoordig prima push up bh’s voor!

En toen werd ik zwanger…  En mèn, wat was ik zwanger! Hoewel ik tot die tijd eigenlijk altijd alles kon eten zonder aan te komen, heb ik tijdens m’n zwangerschap gerust wel eens gedacht ‘ik kan nu best wel die hele zak M&M’s opmaken, dik word ik toch wel’, maar ik ben me niet écht te buiten gegaan aan alles wat ik lekker vond. Maar ik bleef groeien…

Ik moest natuurlijk elke controle op de weegschaal bij de verloskundige, dus je wordt steeds geconfronteerd met je gewicht, maar ik heb heel lang gedacht ‘ah joh, is voor een goed doel’. Maar toen ik tijdens die hele warme zomer ook nog eens heel veel vocht vast ging houden en ik werkelijk rondom zwanger was (echt, van m’n olifantenenkels tot aan m’n bolle toet en m’n lekkere stevige bovenarmen), kwam de weegschaal op een bepaald moment boven de 90 kg uit…

Maar goed, om een lang verhaal kort te maken, ik heb een heerlijke zwangerschap gehad en er een geweldige dochter aan overgehouden, maar het moment dat ik in het ziekenhuis m’n nieuwe pyamabroek in maat 44 niet verder kreeg dan m’n knieën staat me nog helder voor de geest…. Groot voordeel was wel dat ik nu een (voedings)bh cup D nodig had!

Ik ben altijd redelijk fanatiek aan het handballen geweest en dit heb ik een maand of 2 na m’n bevalling weer opgepakt. Hoewel ik dus weer vrij snel ben gaan sporten en ruim 5 maanden volledig borstvoeding heb gegeven, heeft het toch wel een jaar of 2 geduurd voordat ik weer rond de 70 kg woog. Jarenlang heb ik rond dit gewicht geschommeld en als m’n broeken een beetje te strak zaten, was een week niet snaaien voldoende om die extra kg er weer af te krijgen.

Maar ja, als je de 40 eenmaal gepasseerd bent, gaat dit niet meer zo makkelijk…. De zwaartekracht werkt ook niet echt mee en toen de weegschaal begin vorig jaar richting de 75 kg kroop, besloot ik toch om wat rigoreuzere actie te ondernemen. Na een gesprek met de zus van m’n buurvrouw tijdens een verjaardag heb ik besloten om me aan te melden bij de Weight Watchers. Gewoon online, geen groepsgebeuren of bezoeken aan een diëtist, nee, ik wilde het gewoon zelf doen.

En dat lukte! Ik wilde graag terug naar de 70 kg en binnen een maand of 3 had ik dit bereikt door punten te tellen en me bewust te worden van wat ik in m’n mond stop. Weight Watchers is voor mij een prima manier om een paar kilo kwijt te raken, terwijl je toch redelijk normaal kunt blijven eten. Je krijgt een aantal punten die je dagelijks mag eten, je vult in wat je eet met de daarbij behorende punten en het is dan natuurlijk de bedoeling dat je binnen je dagelijkse totaal blijft.

Lukt dit nou niet, geen man overboord, dan heb je gewoon nog een wekelijks puntentotaal, dat je kunt aanspreken als je je dagelijkse punten overschrijdt. Dit wekelijkse totaal kun je verhogen door sporten, echt ideaal. Ik weet nu tenminste dat ik een dag niet kan ontbijten en lunchen als ik ’s avonds een patatje oorlog wil eten (of ik moet 85 km gaan hardlopen)!

Ik heb me vanmiddag wederom aangemeld bij de Weight Watchers, ik heb geprobeerd om met mezelf af te spreken niet te snoepen en na één roseetje over te schakelen op water, maar ik kan het gewoon niet! Het noteren van alles wat ik dagelijks eet, maakt mij zeer bewust van wat ik wel en beter niet kan eten of drinken; deze keer wil ik maar een kg of 3 kwijt, dat moet met behulp van Weight Watchers toch lukken?!

Even voor de duidelijkheid, dit is gewoon mijn verhaal over mijn gewicht en ik realiseer me echt wel dat ik niet mag klagen, maar zo is deze post ook zeker niet bedoeld. M’n beste vriendinnetje is al sinds jaar en dag met diverse diëten bezig en valt dan weer 25 kg af om het jaar daarop weer 30 kg zwaarder te zijn, dus ook die kant van het verhaal ken ik.

Ook sommige van m’n vrienden en bekenden vragen zich hardop af waarom ik moet lijnen, maar ja, ook mijn broeken zitten soms gewoon te strak…

Liefs,
Lin ✿